آخرین سلام زمستانی به دلهای همیشه بهاری دوستانم

فکر کنم الانی که این یادداشت رو مینویسم همه یه جورایی سرگرم استقبال از بهار باشن. حالا که 364 روز از سال نود رو پشت سر گذاشتیم و فقط یک روز دیگه اش باقی مونده، خیلی خوب میشه در موردش قضاوت کرد. سال نود برای شما چجور بوده؟ چقدر به اهداف و خواسته هاتون رسیدین؟ اگر بخواین از 1 تا 20 بهش نمره بدین، چند میدین؟ چه چیزهایی هست که میخواین تو سال آینده تغییر کنن؟ برای 91 چه برنامه هایی دارید؟

نود برای من سال تجربیات طلایی بود؛ اول از همه خدا کمکم کرد و مردم جامعه مون رو بهتر شناختم. دیدگاهم نسبت به زندگی در دنیایی که مادیات حرف اول رو میزنه کامل تر شد. با دیدی واقع بینانه برای تک تک ارکان زندگی آیندم اقداماتی انجام دادم. فهمیدم که توی جامعه ما خیلی از رفتارهای افراد جنبه ژست گرفتن داره و میشه گفت میخوان یه جورایی خودشون رو خوب و خوشبخت جلوه بدن. شکر خدا به لحاظ مادی سال پربرکتی بود. از نظر معنوی هم نسبت به ابتدای سال آرامش و یقین بیشتری دارم. امسال یاد گرفتم که از هر چیزی به دنبال نسخه اصلی اش باشم؛ از آدم هایی که خودشون رو عقل کل و سیاستمدار میدونن دوری کنم؛ دلمو همیشه پاک حفظ کنم تا اول از همه خودم آرامش و شادی داشته باشم؛ یاد گرفتم که گذشت پیشه کنم و از کینه ورزی همیشه به دور باشم. امسال بیشترین تلاشم برای این بود تا دل آدما رو شاد کنم؛ امیدوارم موفق شده باشم.

از خدا خواستم که بهترین ها رو توی سال 91 برای من و دوستان و اطرافیانم رقم بزنه؛ بیشترین حد از آرامش و موفقیت. خودم برنامه های متعددی تو سال آینده دارم که مهمترینش متحول شدن مسیر دهه های بعدی زندگیمه. اقدام برای مهاجرت، تغییرات شغلی، جابجایی محل سکونت و استقلال کامل از خانواده، پالایش اطرافیانی که با آنها درتعاملم، سفرهای جدید، افزایش سطح درآمد، تشکیل خانواده، کمک به رشد معنوی و مادی دوستانم... تو یه جمله میخوام سال 91 تو زندگی خودم و بقیه حسابی گشایش بشه؛ انشالله.

هیچکسی کامل و بی نقص نیست؛ همین باعث میشه بعضی جاها آزاردهنده بشیم، ناخواسته یا عمدی اشتباهی بکنیم... از همه میخوام منو به خاطر بدی هام ببخشند و اگر دلخورن، گذشت کنند. انشالله که در قبال خوش قلبی تون بهترین پاداش ها رو از خدا بگیرید؛ آمین. همیشه دلم میخواد عیب هام رو قبل از همه دوستانم بهم تذکر بدن؛ از انتقاد همیشه استقبال میکنم. از همگی میخوام جاهایی که باید درست کنم، مواردی که نباید انجام بدم، چیزایی که باید یاد بگیرم، عیب هایی که باید رفع بشن و و و... رو همینجا بنویسن یا خصوصی باهام درمیون بذارن. به نظرم دوست خوب کسیه که ارشادم کنه و حالا وقتشه که دوستی و خوبی تون رو به من اثبات کنید.

کوروش، بزرگمرد پارسی میگه:

انسان همان می شود که اغلب به آن فکر می کند؛

تنها راهی که به شکست می انجامد، تلاش نکردن است؛

عمر شما از زمانی شروع می شود که اختیار سرنوشت خویش را در دست می گیرید؛

و ...

دشوارترین قدم، همان قدم اول است!

 

خوش قدم باشید؛ بدرود.