سلام به وب نشینان

چند مدتی که سعی دارم همه چی رو با نگاه مثبت ببینم، آرامش بیشتری رو تجربه کرده ام. حقیقت اینه که همه ی انسان ها، چه ایرانی و چه غیرایرانی، مجموعه ای از خوبی ها و بدی ها هستند. بعضی ها خوبی هاشون عیانه، بدی هاشون پنهون؛ بعضی هم برعکس؛ مابقی هم اون وسطاش قرار دارن! هنر آدم میتونه این باشه که خوبی های دیگران رو برانگیخته کنه تا ازشون بهره مند بشه و از بدی هاشون فاصله بگیره و یا اثرشون رو خنثی کنه. هر کسی تلاش داره تا به زندگی بهتر و آسایش بیشتر برسه؛ برای این مقصودش هم ممکنه راه های مختلفی رو تجربه کنه؛ حالا درست یا نادرست... باید اونقدر خودساخته باشیم که فقط هم مسیر آدم هایی بشیم که راهشون رو درست انتخاب کردن... کج رفتن یعنی نرسیدن به مقصد و ناکامی!

چند روز گذشته رو به تصحیح اوراق امتحانی مشغول بودم؛ چیزی نزدیک به دویست دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز. چند تا موضوع جالب توجهم رو جلب کرده بود: اول اینکه برخلاف زمان دانشجویی ما که خیلی هم ازش نمیگذره، تا دلتون بخواد برای استاد نامه نگاری میکنن پای برگه هاشون... بعضی از برگه ها بیشتر شبیه مجله ی جوک و فکاهی اند، از خنده روده بر میشی... بعضی شون هم تمام غم و مصیبت دنیا توشون خلاصه شده! خیلی ها هم سعی کردن برخلاف محتوای کم پاسخ هاشون، توجیهی برای کم کاری شون ارایه بدن... اگر نظر من رو بخوان، میگم این کار یه جور بدعت بد هست که به جامعه ی علمی ما لطمه میزنه. هر چیزی به جای خودش ارزشمنده و توجیهاتی که بیان میشه، به طور ضمنی مترادف با اینه که درس رو کم اهمیت تلقی کردن... کاش اصلاح بشیم.

دوربین های مخفی باز رفتن سراغ شــــیـــر طـلایـــــی و این دفعه عکس هایی از اتاق خواب لو رفتن که ملاحظه میفرماینخجالت:

هیسسسسسس!

چشاتو درویش کن! :D

 

یه نکته ی جالب دیگه که دیروز رخ داد این بود که ملت همیشه در صحنه ی ایران، و به خصوص خانوما، برای هر کی که دم دستشون بود تبریک ولنتاین میفرستادن!!! خدایی یا ما نمیدونیم فلسفه ی ولنتاین چیه، یا از بس همه چی اصالتش رو از دست داده، فقط قصد خودنمایی یا ... داریم! کاش به روزی بیاد که همه امورات مون به حالت طبیعی و درستش برگرده، آمین.

شاد زیستن یه وظیفه است؛ شاد باشید.