درود بر اونایی که دلشون یه دریا صفا و صمیمیته! لبخند

روز خیلی عجیبی رو گذروندم... شاید هرگز نتونم توی یه جای عمومی مث اینجا دقیق تشریحش کنم، ولی از قبل از سحر تا حالا همش با مسایلی رو به رو میشم که نشون از نیاز ما ایرانی ها به رشد شخصیتمون داره. عمده ی دوستان من از قشر تحصیلکرده و رده بالا هستند، و گاهی که یه مشکل شخصیتی توی چنین رده ای از افراد جامعه میبینم نگران میشم. واقعاً به این ایمان دارم که ارزش آدم ها به درکشون هست، نه مدرکشون. به هر حال اینو ننوشتم که دمقتون کنم، فقط خواستم بگم بهتره در کنار همه ی خوبی هامون، روی شخصیتمون هم کار کنیم. خدا دلای هممونو هدایت کنه به سمت خودش. فرشته

امروز با اینکه جمعه بود و تعطیل، اما زیاد بحث فلسفی کردم و مغزم زیادی فسفر سوزونداوه. الان که دارم مینویسم حتی دلم نمیخواد فکر کنم. پس براتون یه جمله ی بامزه میگم که فضا عوض شه:

« هرگز نگران اینکه قلب مردی را شکسته‌ای نباش! در بد‌ترین حالت فقط کمی‌ رگ به رگ شده است و یک روز بعد دوباره مثل ساعت کار می‌کند! » دوست دختر دکتر شریعتی نیشخند

بیایید به آیین اجداد انسانی مون برگردیم. مژه

 

اینم هدیه امروز شیر طلایی: ترانه دوست داشتنی یادت باشه از کوروش صنعتی

 

شاد باشید. چشمک