سلام به خوبان

بی مقدمه و بی پرده میخوام بگم. گاهی وقتا اونقدر دیدمون خراب و ذهنمون سیاه میشه که حتی زیبایی رو هم زشت می بینیم؛ به نورافشانی خورشید هم گیر میدیم... خلاصه همه ی داشته های خوبمون رو هم قاطی یه ذره زشتی با بدی می کنیم که شاید مقصر اصلیش خودمون بوده باشیم.
امشب یه دوست با متانت و گذشتش درسی به من داد که ارزش داره  به خاطرش یک عمر پاسبان شرافت و مرامش باشم؛ وقتی نشستم فکر کردم هیچ کاری بهتر از این ندیدم که به خاطر حس بی نهایت خوبی که این کارش به من داده، هر روز خودم رو موظف ببینم خوبی هایی که از اطرافیانم دیده ام رو اینجا بنویسم. اینجوری هم قدرشناسیم بیشتر میشه، هم مثبت اندیش می مونم... شاید این الگویی بشه برای مثبت اندیشی و به همین طریق آدم های مثبت رو هم جذب کنم و از برکت حضورشون بهره مند بشم.
روزی که گذشت، پر بود از خوبی های متعدد؛ آدم های مختلف هر کدوم به نحوی دلمو شاد کردن؛ مهم تر از همه اینکه بهترین دوستم منو به خاطر یه اشتباه بخشید و با این کارش دوستیمون رو بینهایت بار ارزشمندتر کرد؛ ممنونتم و مطمئن باش که تا عمری هست این مرامت رو سرلوحه قرار میدم و بی چشمداشت خوبی میکنم.

دوستی کنید و صلح بجویید تا به آرامش برسید.