درود بر اهل حقیقت

وقتی یه فکری یه راهی یه کاری یه وابستگی ... اشتباهه، تا وقتی متعصبانه دنبالش میکنی، تا وقتی چشاتو رو عواقبش میبندی، کمتر احتمال داره متوجه غلط بودنش بشیخنثی! گاهی وقتا لازمه بایستیم و با یه دید بیطرفانه به اون چه که داره رخ میده بنگریممژه!

تلخی و سختی یکی از جنبه های زندگی توی این دنیا هستاوه؛ هر کسی گرفتاری خاص خودشو داره؛ کمتر کسی پیدا میشه زندگیش مطابق ایده آلش باشه... اما کسی موفقه که بتونه به این محدودیت ها غلبه کنه. بعضی وقتا، من و تو که متولد ایران هستیم تصور میکنیم که اگه مثلاً تو آمریکا بودیم چی میشدهورا! قبول دارم اونجا دستیابی به ایده آل هامون خیلی سریعتر رخ میده، اما اگه خود ساخته نباشی، هر جا بری، آسمون همین رنگه. اونجا هم محدودیت های خودش رو داره. مهم اینه دیدمون همیشه مثبت باشه و بجای خیال پردازی و منفی بافی سعی کنیم در هر شرایطی بهترین باشیم. در اینصورت خود به خود جذب محیطی میشیم که بهش تعلق داریمچشمک.

اعتقاد شخصیم اینه که زندگی در شرایط سختی مث جامعه ی محدود خودمون، حداقل مزیتش اینه که تلاش بیشتری برای رشد و پیشرفت از خودمون نشون میدیم تا نجات پیدا کنیم. همیشه ترجیح میدم که به جای اینکه بخش بزرگی از یه تلاش کوچیک باشم، بخش کوچیکی از یه تلاش بزرگ باشممژه.

  

توصیه ایمنی:

هیچ کس از قلب شما به شما نزدیکتر و راستگوتر نیست. بنابراین از کسانی که قلب پاک شما ایشان را به خود نمی پذیرد، دوری کنید.‎

 

یه ترانه ی داغ داغ هم دارم براتون از امین حبیبی: جایی نرو

 

خدا به همراهتونبای بای.