مردم شهری که همه در آن می لنگند،
به کسی که راست راه می رود می خندند!

- به چشم دیدم که میگم... میخندند، اون هم چه خندیدنی!

- سهراب سپهری میگه:
نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت...
غصه هم می گذرد...
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند...
به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز...

- چشم سهراب خان، چشم! ولی تو این زمونه سخته، سخت!


- زندگی یعنی چی؟

زندگی یعنی:

بخند هر چند که غمگینی...
ببخش هر چند که مسکینی...
و فراموش کن هر چند که دلگیری...
اینگونه بودن زیباست هر چند که آسان نیست.

- آسان نیست؛ قبول. ولی زیبایی ارزش سختی کشیدن رو داره، نه؟

گاهی برو...
گاهی بمان...
گاهی بخند...
گاهی گریه کن...
گاهی حرف بزن...
گاهی فریاد بزن...
گاهی قدم بزن...
گاهی سکوت کن...
گاهی رها شو...
گاهی ببخش...
گاهی یاد بگیر...
گاهی سفر کن...
گاهی اعتماد کن...
گاهی فراموش کن...
گاهی زندگی کن...
گاهی باور کن...
گاهی بزرگ باش...
گاهی کوچک باش...
گاهی چتر باش...
گاهی باران باش...
گاهی دریا ... گاهی برکه...
گاهی همه چیز... گاهی هیچ چیز...

اما همیشه؛

همیشه انسان باش!

- عکس «به هیچ وجه» تزیینی نیست! زنده و آنلاین از سطح کشور!

 

- این شعر حافظ رو دوست دارم:

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند       چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند
من ار چه در نظر یار خاکسار شدم       رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند
چو پرده دار به شمشیر می‌زند همه را       کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند
چه جای شکر و شکایت زنقش نیک و بد است       چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند
سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود       که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند
غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه       که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند
توانگرا دل درویش خود به دست آور       که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر       که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند
ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ       که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند


- و حالا همین شعر رو با صدایی آشنا بشنوید: چنین نخواهد ماند!

گفتنی زیاد دارم؛ اما ترجیح دادم همشو تو صندوقچه دلم بذارم تا به وقتش...

حتماً اینو شنیدین که فروغ فرخزاد میگه:

پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنی است.

جاودانه باشید.