سلام به اونهایی که دلشون مریض نیس

امروز داداش سعیدم از تهران برگشت و تا سه شنبه آینده پیشمون هست؛ صبح که بیدار شدم و دیدمش کلی ذوق کردم. امروز رو زدیم بیرون و دورهمی یه تفریح مختصری داشتیم. کلی برامون تعریفی داشت و سرمون رو گرم کرد. چیزایی که میشنوم از خلاف هایی که انجام میشه نگرانم میکنه که درصد تبهکاری و بزهکاری در ایران بالاست. امیدوارم روزی برسه که این جامعه پاک و سالم بشه؛ آمین.

یادمه یه بار شنیدم پشت سر یکی بد میگن که چون کامل میشناختمش به دروغ و شایعه بودن حرفی که زده میشد ایمان داشتم. تلاش من برای نفی بدی اون فرد شریف منجر به انگ همدستی با اون برای من شد! یکی از زشت ترین اخلاقیات یک فرد میتونه تهمت زدن و تخریب شخصیت کسی باشه که در مقابلش احساس ضعف میکنه. به خودم و همه مردم سرزمینم توصیه میکنم ازین رفتار زشت دست برداریم و براساس حرف و گفته های واهی (حتی اگر نزدیک به واقعیت به نظر برسه) وجهه کسی رو خراب نکنیم. اینطوری بار مسؤولیت بردن آبروی یک انسان به گردنمون نمیفته. عمده ترین دلیلی که برای تخریب شخصیت افراد در جامعه ما دیده میشه، بخل و حسادت هست؛ مرد و زن هم نداره. متأسفانه رایج شده که تا ذره ای از کسی دلگیر میشن یا عقده ای ازش به دل میگیرن، کل وجود اون فرد رو زیرسؤال میبرن. امیدوارم روزی برسه که رشد فکری و فرهنگی که زمینه ساز تمام پیشرفت های دیگه هست در ایران رخ بده و ازین عقب موندگی اخلاقی نجات پیدا کنیم؛ آمین.

گویا تا شهریور ماه قراره اینترنت ملی راه اندازی بشه و شیوه اتصال ما به شبکه جهانی کاملاً خاص و متفاوت از بقیه باشه. نمیتونم قضاوتی بکنم اما امیدوارم که مانع از دسترسی های مفید و علمی نباشه و محدودیت های بی مورد برای استفاده های عمومی و پرمراجعه ایجاد نشه.

برای بلند شدن ابتدا باید خم شد؛ گاهی که مشکلات خمت می کنند به یاد بیاور که این آغاز ایستادن است؛ پس آغاز ایستادنت را جشن بگیر!

آرزو دارم همواره از گزند بدمردمان درامان باشید؛ آمین.